—–

Onda čarobnjak načini na kristalnoj kugli sedam kabalističkih znakova, zatim, ispruživši ruke prema nebu, poče da baje. To je trajalo dugo, dugo…
Cele bogovetne noći odjekivao je u tišini čarobnjakov duboki glas. Počelo je već da sviće kad se dogodi čudo. Privučena neodoljivom snagom, jedna zvezda se otkači od nebeskog svoda, prolete vrtoglavom brzinom kroz atmosferu i, prošavši izme|u uzdignutih čarobnjakovih ruku, nestade u boci. Zvezda, prava zvezda, bila je tu, zarobljenica… Oh! To je bila sićušna zvezda, jedva vidljiva u vedroj noći, ali je čarobnjak mislio da će umreti od radosti videći je kako svetluca u njegovoj boci.